Cicero, On the Orator: Books 1-2

LCL 348: viii-ix

Go To Section
Go To Section
Tools
viii
Introduction Date and Purpose of the Work

The circumstances in which Cicero wrote his essay On the Orator and the object that he had in view can be inferred from the following three passages in his letters:

Ad Atticum iv. 13. 2 (November 55 b.c). De libris oratoriis factum est a me diligenter: diu multumque in manibus fuerunt.

Ad Fam. i. 9. 23 (September 54 b.c). Scripsi etiam—nam ab orationibus diiungo me referoque ad mansuetiores Musas, quae me nunc maxime sicut iam a prima adulescentia delectarunt—scripsi igitur Aristotelio more, quemadmodum quidem volui, tres libros in disputatione ac dialogo de oratore, quos arbitror Lentulo tuo non fore inutiles; abhorrent enim a communibus praeceptis atque omnium antiquorum, et Aristoteliam et Isocratiam, rationem oratoriam complectuntur.

Ad Atticum xiii. 19. 4 (45 b.c). Sunt etiam de oratore nostri tres (libri), mihi vehementer probati. In eis quoque eae personae sunt ut mihi tacendum fuerit, Crassus enim loquitur, Antonius, Catulus senex, C. Iulius frater Catuli, Cotta, Sulpicius. Puero me hie sermo inducitur, ut nullae esse possent partes meae. Quae autem his temporibus [i.e. 45 b.c] scripsi Aristotelium morem habent, in quo sermo ita inducitur ceterorum ut penes ipsum sit principatus.

We thus learn that Cicero finished the book in the early winter of 55 b.c., when he had been working on

ix